De onzichtbare invloed van vroege reflexen

Ieder kind wordt geboren met reflexen: automatische bewegingspatronen die al in de baarmoeder ontstaan. Deze reflexen helpen het zenuwstelsel zich te ontwikkelen en bereiden het lichaam voor op latere, bewuste bewegingen zoals kruipen, lopen en schrijven.

Normaal gesproken worden deze reflexen geïntegreerd in de eerste levensjaren. Dat betekent dat ze hun functie hebben vervuld en plaatsmaken voor gecontroleerde bewegingen.

Maar wanneer reflexen actief blijven, kan het zenuwstelsel als het ware in een verhoogde staat van paraatheid blijven functioneren. Dit kan zich uiten in:

• Concentratieproblemen
• Moeite met lezen
• moeite met stilzitten
• motorische onhandigheid
• snelle vermoeidheid
• sterke emotionele reacties
• leerproblemen

 

Een voorbeeld hiervan is de Moro-reflex (schrikreflex). Wanneer deze actief blijft, kan een kind overgevoelig zijn voor prikkels, snel schrikken of moeite hebben met ontspannen. Ook kan er sprake zijn van vermoeidheid of sterke emotionele reacties.

Een ander voorbeeld is de Spinale Galant reflex. Wanneer deze niet volledig geïntegreerd is, kan een kind moeite hebben met stilzitten of gevoelig reageren op druk van kleding of een stoel tegen de onderrug. In sommige gevallen kan dit zelfs samenhangen met bedplassen.

In reguliere begeleiding wordt hier zelden naar gekeken.
Wij beginnen hier juist.

Met gerichte, systematische bewegingsoefeningen helpen we het zenuwstelsel alsnog tot rijping te komen. Niet door symptoombestrijding, maar door neurologische basisversterking.